9 0

Michael Buscop

Waarom ben je voor Allerzorg komen werken?

Michael: “Ik werkte bij een organisatie die op een gegeven moment heel groot werd. Daardoor kreeg ik het gevoel dat ik een nummertje werd. Ik kende een paar mensen die bij Allerzorg werkten en die zeiden: ‘Waarom kom je niet naar Allerzorg?’. Op de introductiedag voelde het gelijk goed. Het is een laagdrempelige organisatie, waar je ook zo bij de directeur binnen kan lopen. Rangen en standen zijn niet bepalend, maar het gemeenschappelijke doel dat we hebben. Ieders inbreng is daarin gelijkwaardig. Er wordt naar je geluisterd en mensen kennen je. Eigenlijk heb ik bij deze organisatie mijn naam weer teruggekregen."

Wat vind je het mooiste aan jouw werk als Verzorgende IG?

Michael: “Dat je bij de mensen thuis komt. Wij maken het mogelijk dat mensen thuis kunnen blijven wonen of juist vanuit het ziekenhuis naar huis kunnen. Dat is toch het allerfijnste voor iemand, dat je gewoon thuis kunt zijn. Wij gaan echt tot het uiterste om dit mogelijk te maken. We kijken naar wat iemand nodig heeft en regelen de zorg eromheen. Heeft iemand een lastige wond, dan schakelen we ons wondteam in. Merken we dat iemand snel achteruit gaat, dan roepen we de hulp van onze collega’s van de palliatief terminale zorg in. Maar ook buiten onze eigen organisatie zetten we lijntjes uit om de zorg goed te regelen, bijvoorbeeld met huisartsen, ergotherapeuten of de gemeente voor de WMO. Hierbij helpen we de familie op weg. Ze weten dat - mocht er iets gebeuren - met 1 telefoontje alles in werking wordt gezet. Dat geeft hen veel rust.”

 Wat is het meest bijzondere dat je tijdens je werk heb meegemaakt?

Michael: “Het eerste wat me dan toch gelijk te binnenschiet is een gesprek wat me enorm geraakt heeft. Een cliënt waar ik zorg leverde was ernstig ziek. Toen ik binnenkwam vertelde hij me dat dit de laatste keer was dat we elkaar zouden zien en hij er volgende week niet meer zou zijn. Hij bedankte mij voor alles wat ik voor hem en zijn gezin gedaan had. Van zijn vrouw en dochter kreeg ik nog een dikke knuffel. Ik werk al 27 jaar in dit vak, maar dan breekt toch je hart. De liefde en dankbaarheid die je van mensen krijgt, dat gevoel, dat is niet te beschrijven. Het raakt mij enorm dat mensen je vertrouwen. Dat ze zich zo veilig bij je voelen om dit soort dingen persoonlijk te vertellen. Dat wil ik mensen graag: geven een plek waar ze zich veilig voelen, dat is thuis.”

 Wat is het raarste of meest komische wat je tijdens je werk hebt meegemaakt?

Michael: “Ja dat is toch een ondeugende cliënt van 98 jaar waarbij ik de benen moest verzorgen. Met een ondeugende twinkeling in haar ogen vroeg ze me: ‘Wil je mijn billen ook even doen?’. Dat is natuurlijk een beetje op het randje. Maar ik vind het prachtig om te zien dat mensen zo op hun gemak zijn dat ze met humor de grens op durven te zoeken.”

Kun je eens een werkdag omschrijven?

Michael: “Ik stap om kwart over 6 in de auto. Dan begin ik bij mijn eerste cliënt en rij ik mijn route. Daarin komen allerlei werkzaamheden aan het bod, steunkousen aantrekken, insuline toedienen, de algemene dagelijkse levensverrichtingen. Tussendoor heb ik contact met collega’s, familie van de cliënt, huisartsen, ergotherapeuten en ga zo maar door. Eigenlijk ben ik gewoon een rijdend kantoor.”

Kun je iets vertellen over de (persoonlijke) ontwikkeling die jij hebt doorgemaakt bij Allerzorg?

Michael: “Ik heb niet de ambitie om heel hard door te groeien op de ladder, maar ik vind het wel interessant om mij op mijn vakgebied in de breedte te ontwikkelen. Ik weet dat er veel mogelijk is bij Allerzorg. Ik heb nu nog geen idee van welke opleidingen ik zou willen volgen. Nu hangt veel af van je eigen initiatief. Zelf ben ik wel ondernemend. Ik heb veel interesse voor ergonomische zaken, daarom ben ik een ware heksenjacht begonnen op ondeugdelijke hulpmiddelen. Ik kijk of deze hulpmiddelen en de manier waarop ze gebruikt worden aansluiten bij iemands fysieke mogelijkheden. Hoe wordt er bijvoorbeeld gebruik gemaakt van de sta-op-hulp of een tillift? Is de cliënt in staat om hier goed gebruik van te maken en is het niet te belastend voor de collega? Zijn er hulpmiddelen die meer geschikt zijn? Ik probeer collega’s en cliënten bewust te maken van hoe ze dingen doen. Van de teamcoördinator krijg ik hier veel ruimte voor. Want al met al is voorkomen beter dan genezen.”

Allerzorg is specialist in zorg thuis. Wij willen mensen zorg bieden op de plek waar zij zich thuis voelen. Wat geeft jou nu een gevoel van thuis bij Allerzorg?

Michael: “Het is een laagdrempelige organisatie. De collega’s voelen als een soort familie, dat is voor mij thuis.”

Bij Allerzorg vinden we het belangrijk om steeds te blijven innoveren en specialiseren. Kun je voorbeelden geven van wat jij vernieuwend vindt bij Allerzorg?

Michael: “Niet per se vernieuwend maar als Allerzorg zetten we alles op alles om mensen naar huis te krijgen of thuis te houden. We zetten net dat stapje extra. Daarbij schakelen we met andere teams binnen Allerzorg, zoals bijvoorbeeld het wondteam, maar ook met huisartsen en andere hulpverleners. Wij accepteren het dat iemand thuis kan blijven omdat we weten dat we de kwalitatieve zorg kunnen leveren die ze nodig hebben. Daar zijn mensen erg dankbaar voor, dat ze in hun eigen vertrouwde omgeving kunnen blijven.”

Wat zou je tegen je toekomstige collega willen zeggen?

Michael: “Welkom bij de familie! Het is leuk en gezellig iedereen is eerlijk.”

Het is een laagdrempelige organisatie. De collega’s voelen als een soort familie, dat is voor mij thuis.

Michael Buscop
Verzorgende IG | Wijkverpleging

Michael
Meest recente vacatures

{{offer.title}}

Wondzorg
  • {{offer.department.split('Allerzorg | ').join('')}}
{{offer.city}}Bekijk vacature